Habertürk Türk medyasında Münevver Karabulut cinayetinin üzerine en ısrarlı giden gazete olmakla övündü aylar boyunca. Sebepleri olabilir, umulur ki saf gazetecilik refleksleri yatsın arkasında, Ersin Tokgöz’ün yazdığı (11 Mayıs 2009, Radikal) iddialar olmasın.
Karabulut’un katil zanlısı Cem Garipoğlu’nun yakalanmasından sonraki tutum ise bundan daha ilginç. Ne gibi bir sebep yatabilir acaba bir gazetenin kent sayfasında bir katil zanlısının sucuk ekmek yediği yerin tanıtılışında, hadi tanıtıldı diyelim, böyle bir başlıkla sunulmasında?
- “Evet, bu çocuğun yakalanması için yaratılan kamuoyu baskısında payımız var ama bu ülkenin Ted Bundy’si Charles Manson’ı gibi bir katilden kült yaratılacaksa onu da biz yaratırız” fikri mi?
- Gazete bir cinayetin ekmeğini (hatta sucuk ekmeğini) her sayfada yemek mi istemektedir? Sadece birinci, üçüncü veya iç sayfa yetmemeli, Cem nerede yedi haberi yapılmalı, kültür sanat bölümü Cem’in dinlediği Frank Sinatra albümünü yazmalı, spor servisi de çocuğun tuttuğu takımı yazmalıdır.
-HT İstanbul editörü Bahçelievler’deki Tonton Baba’nın “yakini” midir? Veya Tonton Baba reklamın kötüsü olmaz deyip bültenlerini Habertürk ofisine sunmuş mudur? Neticede, olası kriz “fırsata çevrilmiştir.” Bu uğurda suçu değilse de, suçluyu övmekte herhangi bir hukuksal ya da etik sorun yoktur.
Eylül 25, 2009, 8:02 am |
Konuyu iyi yakalamışsınız. Bu gidişle Cem bunları giyiyor, Cem bunları seviyor, Cem bunları tavsiye ediyor gibi seri haberleri yapmaları da şaşırtıcı olmayacak.
Demek ki bu yayın organı da özgür gazetecilikten, herkesin kafasına göre haberler hazırlayıp, kafasına göre sunmasını anlıyormuş. El izan.