http://www.bunudayazin.com/

Karabulut’un katil zanlısı Cem Garipoğlu’nun yakalanmasından sonraki tutum ise bundan daha ilginç. Ne gibi bir sebep yatabilir acaba bir gazetenin kent sayfasında bir katil zanlısının sucuk ekmek yediği yerin tanıtılışında, hadi tanıtıldı diyelim, böyle bir başlıkla sunulmasında?

- “Evet, bu çocuğun yakalanması için yaratılan kamuoyu baskısında payımız var ama bu ülkenin Ted Bundy’si Charles Manson’ı gibi bir katilden kült yaratılacaksa onu da biz yaratırız” fikri mi?

- Gazete bir cinayetin ekmeğini (hatta sucuk ekmeğini) her sayfada yemek mi istemektedir? Sadece birinci, üçüncü veya iç sayfa yetmemeli, Cem nerede yedi haberi yapılmalı, kültür sanat bölümü Cem’in dinlediği Frank Sinatra albümünü yazmalı, spor servisi de çocuğun tuttuğu takımı yazmalıdır.

-HT İstanbul editörü Bahçelievler’deki Tonton Baba’nın “yakini” midir? Veya Tonton Baba reklamın kötüsü olmaz deyip bültenlerini Habertürk ofisine sunmuş mudur? Neticede, olası kriz “fırsata çevrilmiştir.” Bu uğurda suçu değilse de, suçluyu övmekte herhangi bir hukuksal ya da etik sorun yoktur.

Haberi okumaya başlayan okuyucu cemaatin neden okulun kapanmasını istediğini anlıyor:  Bakanlık artık öğrencisi olmayan 13 azınlık okulunun yöneticilerinin görevine son veriyor. Bu haberin ilk cümlesi. Yani okuyucu daha ilk cümleden okulların gerçekten işlevsiz kaldığını ve bu durumun da bakanlıkça görevden alma kararı verilerek tescillendiğini görüyor. Üstelik söz konusu olan okul sayısı 1 değil, 13 ve bunun içinde 12 Rum okulu 1 Ermeni okulu var. Rum cemaati bakanlıktan Şişli’deki okul binasını başka bir amaçla kullanma izni istiyor ancak Bakanlık Lozan Antlaşması’nın azınlıklara verdiği hakları ihlal eder gerekçesi ile talebi reddediyor ve cemaat dava açıyor.

Haberin kutusunda da ise “okulların çürümeye terk edilmemesi için azınlık cemaatlerinin açtığı dava büyük önem taşıyor” deniyor. Yani haberin göze çarpan unsurlarından olan kutuda, bu davanın olumlu bir şey olduğu okuyucuya hissettirilirken, kutunun yanındaki spot ve başlık Rum cemaati alenen ikiyüzlülükle suçluyor. Yani eldeki verilerle rahatlıkla “devlet kullanılmayan cemaat okulu binalarını hak koruma kisvesi altında çürümeye terk ediyor” haberi yapılabilecekken, haber birden bire “milliyetçi” bir hal alıveriyor. E bu haber yazı işlerinin karanlık tarafı kategorisine girmez de hangi kategoriye girer?

“En fazla, “Çoğunluğun, azınlığın isteklerine önem vermediği demokrasi, demokrasi sayılmaz” diye gürültü koparırım. Bir işe yaramaz, çünkü dünyada, her ne kadar “var” deniliyorsa da öyle bir demokrasi yok. Orman kanunları var. Güçlü olan ve/veya çok olan, son sözü söyler! Edilgenlere de boşu boşuna çenesini yapmak düşer! Buraya kadar böyle!”

http://www.bugun.com.tr/kose-yazisi/77415-dtp-kapatilsin-makalesi.aspx

“Enver Altaylı, sözü demokratik açılıma getirerek, hükûmete bir çağrı yaptı: “Fethullah Gülen’in okulları… Ben, Tayyip Erdoğan’ın yerinde olsaydım, Doğu ve Güneydoğu’da ciddi bir araştırma yaptırırdım. Acaba, Gülen’in okullarına devam eden çocuklardan hiç dağa çıkan var mı? Bu araştırmayı Milli Güvenlik Kurulu’na sunar ve o okulların özellikle bölgede yaygınlaştırılmasını bir devlet politikası haline getirirdim.”

…

Gördüğünüz gibi Bodrum’da sadece ikoncanlar konuşulmuyor. Ciddi meseleler de, gündeme gelebiliyor.”

http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/ilicak/2009/09/02/gulenin_kulaklarini_cinlattik

“Para? Parayı devlet basar. Kurumuş tulumbayı çalıştırmak için biraz para akıtmayı, dolayısıyla sınırlı ve sıkı denetimli düşük enflasyonu göze alabilen, bu yöntemle alınacak sonucun başlangıçtaki endişeleri gidereceğine inanan, paranın basımı gibi, kullanımını, yatırımını planlara bağlayan, yöneten bir devlet.”

Cumhuriyet gazetesinin internet sitesi ücretli olduğu için yazıya link veremiyoruz. Aşağıda basılı halinin taranmış bir bölümünü görüyorsunuz.

Eğer DHA'dan Yaşar Anter ve/ya bu sayfayı yapanlar gözümün içine bakarak "bunlar stoktan seçilmiş fotoğraflar değil, gittim sahile, bu kızları çekerken onlara bakan bu adamı gördüm, adını sordum, memleketini sordum, soyadını sormadım, o da uzun süre sahilde şaşırarak dolaştı" diyebilirlerse, kendilerinden özür dileyeceğim.

1. Sayfada koca bir bölümü haberle falan uğraşmadan dolduruyor.

2. Arka sayfaya bikinili hatun fotoğrafı basma gerekliliğini aradan çıkarıyor.

3. Okuyucu kitlesini oluşturan kendilerini beyaz sanan gri Türklere “Birader, açılım-maçılım diyorlar, bu görmemiş kekolara yüz verirlerse karımıza kızımıza musallat olurlar valla, akıllı olalım” mesajı veriyor.

Daha ne olsun?

http://fanatik.ekolay.net/UEFA-Avrupa-Ligi-Hep-beraber_3_Detail_213_143654.htm

Ne var ki, öyle bir hata var ki bu yazıda, bir çuval incir berbat olmuş.

“Justin Timberlake ve Ciara Feat’in düet yaptığı “Love Sex Magic” klibini yasakladı Radyo Televizyon Üst Kurulu… Number One TV’yi de uyardı bu konuda, “Bir daha yayınlarsan basarım cezayı” dedi.”

Yazının spotunda geçen bu ibare Semercioğlu’ndan mı çıkmış bilmiyoruz (memlekette editör kurbanı yazar da çok zira) ama neticede medyadaki kültür sanat/popüler kültür konusundaki zayıflığı göstermesi açısından ibretlik. Ciara’nın Justin Timberlake’le ortak çalışmasını vurgulamak için kullanılan “feat.” yani tam haliyle “featuring,” Ciara’nın soyadı oluvermiş bu yazıda.

http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=12416810&yazarid=105&tarih=2009-09-05

Haber Türk malum, bu cinayetle ilgili olarak, cinayet aletinin üzerinde kalan saçlarla birlikte çekilmiş fotoğrafını ve de öldürülen kurbanın kesilmiş başının bir poşete sarılı olarak içinde durduğu kapağı açık gitar kılıfının fotoğrafını da yayınlayarak “halkın bilgi alma hakkına hizmet etmişti”. Bu sefer de Karabulut’un babasının hala kayıp olan katil zanlısının ailesinden 3 milyon Euro para istemesi haberinde bu tepe süslerine rastlıyoruz.

mün-ev-ver araba ver 3 milyon ver

Karabulut’un babası Süreyya Karabulut tepeden sayfaya bakarak “Mün-ev-ver, araba ver, 3 Milyon ver” diyor. Haber Türk, başından beri olayı yakından takip etmesinden olsa gerek, hislerini haberle hayli karıştırıp, Süreyya Karabulut’la dalga geçiyor, Ama son noktayı Haber Türk genel yayın yönetmeni Fatih Altaylı’nın köşe yazısı koyuyor: “Münevver’in babası benim, biziz.” Altaylı Süreyya Karabulut’un para istemesini eleştirip kendisini artık hayatta olmayan Münevver’in babası ilan ediyor.